Bezpieczeństwo |
|
Bezpieczeństwo To, że na broń pochodzącą sprzed 1850 roku i jej repliki nie jest wymagane pozwolenie, nie oznacza, że jest ona narzędziem w pełni bezpiecznym. To jest broń, broń palna - i tak należy ją traktować. Nie trzymajmy nigdy naładowanej broni w domu, ani nawet w drodze na strzelnicę. Rozładowana broń powinna być przechowywana w bezpiecznym miejscu uniemożliwiającym dostęp do niej osobom postronnym, ciekawskim dzieciom itp. Czarnego prochu nie powinno się przechowywać w pojemnikach plastikowych, ani innych, które mogą generować elektryczność statyczną. Oczywiście pojemnik trzeba przechowywać w miejscu oddalonym od źródeł ciepła i ognia. Podobnie kapiszony. Kapiszony i proch nie powinny być przechowywane razem. Najlepiej przechowywać je i przenosić w oryginalnych, fabrycznych opakowaniach. Podczas strzelania z broni CP, a zwłaszcza podczas ładowania broni nie należy palić tytoniu. Chyba nie trzeba w tym miejscu przypominać, że nigdy też nie należy pić alkoholu przed czy w czasie strzelania z jakiejkolwiek broni. Zawsze przed ładowaniem należy sprawdzać lufę czy nie jest zanieczyszczona, zablokowana (zatkana). Błoto, śnieg, woda itp. mogą skutecznie zanieczyścić lufę i jeśli wetkniemy to do środka, to niewypał gotowy. Należy uważać, aby nie załadować broni dwukrotnie! Jest prosty sposób, aby upewnić się czy broń jest naładowana czy rozładowana – należy zaznaczyć (zrobić rysę, nacięcie) na używanym pobojczyku, zaznaczając głębokość na jaką wchodzi do lufy przed załadowaniem i po załadowaniu. Kiedy w roztargnieniu zapomnimy jaką ostatnią czynność wykonaliśmy, tak oznaczony pobojczyk pomoże nam to sprawdzić. Ostatnią rzeczą, jaką wkładamy do lufy jest pocisk. Musimy pamiętać, że przed pociskiem (patrząc od wylotu lufy oczywiście) nie powinno w lufie nic się znajdować (np. pobojczyk). Broni nie wolno nabijać jeśli na kominku znajduje się kapiszon (niezależnie od położenia kurka). Kapiszon nakłada się dopiero bezpośrednio przed strzałem. Podobnie w broni skałkowej – krzesiwo z pokrywą panewki ma być odchylone, a kurek całkowicie zwolniony; podsypkę na panewkę sypiemy dopiero tuż przed strzałem! W czasie strzelania należy się upewnić, że wszyscy widzowie stoją za strzelcem. Nikt nie powinien stać bezpośrednio obok strzelca, a tym bardziej przed nim! Dobrze jest zabezpieczyć podczas strzelania swoje oczy przed iskrami, kawałkami rozerwanego kapiszona lub odłamkami krzesiwa. Wskazane jest zabezpieczyć również słuch przez nałożenie ochronników słuchu. Nie muszą to być jakieś topowe modele najlepszych marek na świecie - lepiej żeby były byle jakie niż żadne. Ja używam zwłykłych ochronników kupionych w jednym z marketów budowlanych za około 30zł. Dobrze jest zaopatrzyć się w jednorazowe wkładki do uszu (stopery) i mieć zawsze parę przy sobie - jeśli zapomnicie o "nausznikach", dobrze jest mieć coś w zapasie.
Ochronniki słuchu i wkładki do uszu. W razie niewypału należy zachować najwyższą ostrożność – trzymać broń nadal z lufą skierowaną w bezpiecznym kierunku (w stronę kulochwytu) jeszcze przez kilkanaście sekund. Zawsze istnieje możliwość, że jakaś iskra nadal będzie się tlić gdzieś w okolicy otworu zapałowego i broń może wypalić z opóźnieniem. Zaglądanie do lufy po niewypale jest, delikatnie mówiąc, bardzo, ale to bardzo niewskazane. Nigdy nie należy ładować broni bezpośrednio z prochownicy! Tląca się po ostatnim wystrzale iskra może spowodować zapłon prochu i w efekcie doprowadzić do rozerwania prochownicy – efekt może być zbliżony do wybuchu granatu. Lepiej używać do tego np. probówek (można wcześniej odmierzyć odpowiednie naważki prochu), a w ostateczności użyć łuski (np. łuska 38special ma pojemność mieszczącą około 1,5 grama CP, a popularna 9mm PARA - około 1grama). Dzięki temu w przypadku zapłonu strzelec zostanie co najwyżej „ofurkany” przez gorące resztki prochu. Z tych samych powodów podczas ładowania nie należy nachylać się bezpośrednio nad lufą, czy kierować ją w kierunku swoim lub innych osób! Najrozsądniej jest odczekać dla pewności dłuższą chwilę, przed przystąpieniem do kolejnego ładowania.
Fiolki na proch i łuski, które mogą je zastąpić. Pocisk zawsze należy usadowić przy ładunku prochowym. Mimo, że obecnie produkowane lufy replik są wykonane z lepszych materiałów niż dawniej, jakakolwiek przestrzeń wypełniona powietrzem pomiędzy kulą a prochem może spowodować uszkodzenie broni (np. rozdęcie lufy), a nawet zagrozić zdrowiu i życiu strzelca. Jeśli kula z jakiś powodów utknie w lufie można ją usunąć praktycznie tylko za pomocą grajcara, czyli czegoś na kształt wkręta. Są także produkowane pomysłowe urządzenia do usuwania kul za pomocą sprężonego CO2. Usuwanie pocisku przez wykręcenie korka lufy należy zostawić raczej rusznikarzowi. Nie bez powodu na replikach często widnieje napis BLACK POWDER ONLY. Do broni odprzodowej należy używać tylko prochu czarnego (dymnego) – nigdy nie należy używać nawet najmniejszych ilości prochu bezdymnego. Używanie innego materiału miotającego niż czarny proch może doprowadzić do uszkodzenia broni, a nawet doprowadzić do rozerwania lufy lub bębna rewolweru. Dopuszczalne jest stosowanie materiałów zastępujących czarny proch, np. Pyrodex-u, ale w takim przypadku należy inaczej odmierzać ilość stosowanego materiału (ma on inną moc niż proch). Czarny proch produkuje się w czterech stopniach granulacji. Stopień granulacji oznaczony jest literą F: Bartic(Czarnoprochowiec.w.interia.pl) |
